نخستین روزی که تو پا به زمین گذاشتی!
از نخستین روزی که تو پا به زمین گذاشتی،
گرم شدنش آغاز شد…
و هنوز هیچ دانشمندی نفهمیده است
چرا یخ های قطب جنوب
آب می شوند
…
میلاد تهرانی
۶ نظر در قسمت
بیکرانههای شب
آرشیو برای بخش : بیکرانههای شب
وقت دیدنت
به پاییز میمانی …
آدم نمیداند چه بپوشد
وقت دیدنت !
یک نظر در قسمت
بیکرانههای شب, یک علامت تعجب کوچک
من هزارساله شدم!
هزار سال پیرتر شدهام
.
نمیدانم بوسهی تو مرا هزار ساله کرد،
.
یا زمین هزاربار بیشتر به دور خورشید گشته است…
بدون نظر در قسمت
بیکرانههای شب
از بهشت برمیگردم!
از بهشت برمیگردم !
خبری نبود ….
هم خوابگی با مهوشان پاداش بندگیم بود
بوی تنت را هیچ حوریای نمیداد
رغبت بوسهی هیچ یک را نداشتم !
فقط رفتم که خدا بدهکارم نباشد
.
.
.
یاوه گفتم از بهشت برنمیگردم
مرا راندند به جرم تکفیر…
گفتم که تو بهشت منی !
یک نظر در قسمت
بیکرانههای شب
جنگجو شدهای!
جنگجو شدهای!
حالا میخواهی انتقام بگیری؟!
تمام دنیا با توست
من،
یاری ندارم
…
- سربازانت میرسند
- نیزهای قلب مرا میشکافد
«دوستت دارمهایم بر ملا میشوند»
یک نظر در قسمت
بیکرانههای شب
نامههای من به تو
نامههای من به تو،
برتر از خودِ مایند!
چرا که نور،
برتر از فانوس است.
شعر،
برتر از کتاب.
و بوسه، برتر از لبهاست!
نامههای من به تو،
برتر از خودِ مایند…
این نامهها،
اسنادی هستند که دیگران
زیباییِ تو و عشقِ مرا،
در آنها خواهند یافت!
بدون نظر در قسمت
بیکرانههای شب, دلنوشت
آرام چکه خواهم کرد
تمام امشب را مثل هر شب ، به تو فکر خواهم کرد
میان سکوت کوچهها
و پاییزی که بر زمین نشسته…
و پاییزی که بر زمین نشسته…
و به تصویر تو خیره خواهم شد
و آرام آرام چکه خواهم کرد
روی همه خاطراتم…
بدون نظر در قسمت
بیکرانههای شب
میترسم تهران، ونیز شود!
دلم برایت تنگ شده است…
میخواهم آنقدر اشک بریزم
تا غبار فاصله، از قلبم تمیز شود.
ولی میترسم …
میترسم «تهران»، «ونیز» شود !
بدون نظر در قسمت
بغضهای فروخورده, بیکرانههای شب, حال ساده
حسودی نمیکنم / نقطه
حسودی نمیکنم / نقطه
نه، من هرگز حسودی نمیکنم / نقطه
به پیراهنات / نقطه
یا روسریات / نقطه
یا حتی آن پپسی که در شب تجلی نوشیدی / نقطه
من تنها
ــ تا سر حد مرگ ــ
حسودی میکنم به آن کفشهای تایوانی پاشنه بلند دوست داشتنی
که رازهای پیچیدهی راه رفتن را
در شب مکاشفه
به تو آموخت
….
نه، اینجا دیگر نقطه نمیخواهد!
بدون نظر در قسمت
بغضهای فروخورده, بیکرانههای شب, حال ساده, روزها
من اگر دزد بودم!
دیوار خانهی تو اگر کوتاهتر بود
دزد میشدم!
میآمدم پاورچین پاورچین
کفشهایت را تمیز میکردم
اتاقت را رفت و روب
لباسهایت را جابهجا
صبحانهات را آماده …
بعد
دستهایت را غرق بوسه میکردم
و به جای همهی دزدهای مجنون
نشانیام را میگذاشتم و میرفتم
من اگر دزد بودم
آه
دیوار خانهی تو اگر کوتاهتر بود
بدون نظر در قسمت
بغضهای فروخورده, بیکرانههای شب, سهنقطه, ماضی بعید
دوستتدارمهای من
هر دری را باز می کنم
تو پشت آن ایستادهای
هر تلفنی به صدا در می آید
صدای تو از آن شنیده می شود
حتی
همهی کانال های تلویزیون
تو را نشان می دهند
این قطرههای باران ولی…
اشکهای تو نیستند
«دوستت دارم»های مناند
که به پایت میریزم
بدون نظر در قسمت
بغضهای فروخورده, بیکرانههای شب