و تن!

.

برای ما

و تن (!)

آرزوی بزرگی نبوده است

….

جایی که تو بتوانی گیسوانت را پریشان کنی

و من زبانم را !

.

زنگ

صفر را بستند

تا ما به بیرون زنگ نزنیم…

از شما چه پنهان

ما از درون زنگ زدیم!

آفتابگردان میمیرد!

خورشید که رفت

همه‌ی دنیا هم اگر نور شود…

آفتاب گردان میمیرد!

غروب

خورشید را

به پنجره ام نصب کرده ام

چیزی بجز غروب

اجرا نمیشود… ‫

من از بچگی می‌خواستم خلبان شوم!

من که از بچگی می‌خواستم خلبان شوم
حالا مترسکی چلاقم
با یک دل پارچه‌ای
که نصفش راقار قار ِ کلاغ‌ها بُرده
نصف دیگرش را خانم همسایه!

تو می‌خواهی در آینده چه کاره شوی
اقاقی کوچک؟

ادعای عاشقی

دیوارها کوتاه نمی‌آیند

دنیا

دیروز موشکی به عیادت بیماران رفت !

باورمان شد که دنیا، به جانب دوستی پیش می‌رود …

بوی پیراهنت

این نیز بگذرد

این نیز بگذرد …

اما نه مثل گذشته‌هایی که گذشت.

امروزم را در بلاگ خاطراتم ثبت می‌کنم؛

ثبت حماقت‌های آدمی هم، جزیی از زندگی آدمیست!

.
امروز و پیوسته گذشته‌ها را

با نگاه، مرور می‌کنم

و با دل، حسرت سَر می‌دهم

و این جمله را در خود تکرار، و به آن فکر می‌کنم:

دست‌های خالی، همیشه به کوچه‌های بن‌بست می‌رسند…

- به کوچه‌های بن بست!

فرمانده!

مرخصی ندارم
و به خاطر تو از سربازی فرار نمی‌کنم!

.

هدیه‌ام را که شیشه‌ای از شراب هفت ساله باشد
در قمقمه‌ی جا مانده‌ام بریز
و با کمی شکلات برایم پست کن
.
برای از یاد بردن فرمانده‌ام
که عجیب شکل تو دستور می‌دهد
نیاز می‌شود!