اینجا، خاورمیانه است
اینجا خاورمیانه است سرزمین صلحهای موقت بین جنگهای پیاپی سرزمین خلیفهها، امپراتوران، شاهزادگان، حرمسراها و مردم نمیدانند برای اعدام یک دیکتاتور باید بخندند یا گریه کنند…
۴ نظر در قسمت
سهنقطه, کمی آنطرفتر
آرشیو برای بخش : سهنقطه
به همین سادگی
افسانهها را رها کن
«دوری و دوستی» کدام است؟
فاصلههایند، که عشق را میبلعند.
تو اگر نباشی،
شیرین دیگری جایت را پر میکند!
به همین سادگی …
«دوری و دوستی» کدام است؟
فاصلههایند، که عشق را میبلعند.
تو اگر نباشی،
شیرین دیگری جایت را پر میکند!
به همین سادگی …
دورهای که کسی چه میداند شعر چیست!
من دوباره متولد شدهام
و این بار آن قدر دیوانه ترم
که خوابگرد شدهام
«و در دورهای که کسی چه میداند شعر چیست،
قرار است همه چیز علمی بررسی شود!»
ولی هیچ علمی
سر از دیوانگیام در نمیآورد.
من اما خوب میدانم،
قضیه از این قرار است
که عاشق مردهام…
درد
به ما دروغ می گفتند:
«دردها را بزرگ که شوید فراموش میکنید.»
درست این است:
زندگی، آنقدر درد دارد که از درد نو، درد کهنه فراموش میشود.
قصههای شکارچیان
و سرانجام
از قصههای شکارچیان چیزی نمیماند
جز یک مرغابی مرده بر پیشخوان
رنج آور است
اما چیز مهمی نیست
بگذار هرچه دوست دارند
تعریف کنند
خوب یا بد
داستانها باید ساخته شوند
اما فراموش نکن
تو باید مثل انسان زندگی کنی
…
جهان جای عجیبیست
اینجا هرکس شلیک میکند
خودش کشته میشود
درست نمیشود این دنیای لعنتی!
تصمیم گرفتهایم که دنیا را درست کنیم ….
من و بهزاد و راهب؛
و این تصمیم همانقدر کمیک است
که پرواز یک شترمرغ با بالن!
مرتضی از راه میرسد؛
یک رئیس جمهور دیگر.
او هم به ما میپیوندد
با فکرهای بکرش،
اما درست نمیشود این دنیای لعنتی!
مثلا صاحبخانه،
از اجارهاش صرفنظر نمیکند…
شب شومیست
و ستارهها در قاب پنجره
تخممرغهای لقی هستند
که دیوانهای آنها را
به سینهی آسمان کوبیده است.
یک نظر در قسمت
سهنقطه, یک علامت تعجب کوچک
خرهای سیرک!
خرهای سیرک آنقدر تازیانه میخورند
تا گور خر شوند
شیرها آنقدر گورخر میخورند
تا ببر میشوند
ببرها، آنقدر خط میخورند
تا مار میشوند
مارها آنقدر تاب میخورند
تا تازیانه شوند
راستی اگر شما -خدای نکرده -
آن قدر تازیانه بخورید
دوستدارید وقتی بزرگ شدید چه کاره بشوید؟!
….
بدون نظر در قسمت
سهنقطه, یک علامت تعجب کوچک
دزد اشتباه چاپی درد است!
وقتی عقیده عقده خوانده میشود
و نور چراغ در آب
مهتاب تلقی میشود
و متانت زمین
زیر برف یخ میزند
نان از خانهی یتیم میدزدیم
و میفهمیم
دزد
اشتباه چاپی درد است!
من اگر دزد بودم!
دیوار خانهی تو اگر کوتاهتر بود
دزد میشدم!
میآمدم پاورچین پاورچین
کفشهایت را تمیز میکردم
اتاقت را رفت و روب
لباسهایت را جابهجا
صبحانهات را آماده …
بعد
دستهایت را غرق بوسه میکردم
و به جای همهی دزدهای مجنون
نشانیام را میگذاشتم و میرفتم
من اگر دزد بودم
آه
دیوار خانهی تو اگر کوتاهتر بود
بدون نظر در قسمت
بغضهای فروخورده, بیکرانههای شب, سهنقطه, ماضی بعید
آهدم
آدم است دیگر …
«آه» و «دم»
و نمیدانم چرا
«آه»های این آدم
تمامی ندارد
این آدم باز هم حرف دارد…