روی شانه هایم

جای سرم چناری بکارم

و برای هفته ای در سایه اش آرام گیرم

همه فعل‌هایم ماضی‌اند

ماضی بعید

ماضی خیلی خیلی بعید

کمی نزدیک‌تر بنشین

دلم برای یک حال ساده تنگ شده است

پشت زیبایی ” چشمانت “

پنهان شد

من

مؤمن ترین

” نشانه ” پرست شدم !

بو می‌دهی
به عطری که می‌زنی

معنا می‌دهی
به کلمه‌های بی‌‌ربطی
که شعرهای من می‌شوند

پشت سرت آه می‌کشم

….

گل‌گاوزبان می‌خواهد

و آرامشی ابدی …..

وقتی تو نیستی،

دل من خوش باشد

کدام ستاره،

کدام روز

کدام خورشید،

تو که رفتی

آسمان کوچ کرد ….